Zondag 16 januari heb ik voor de tweede maal in mijn leven
op een beurs gestaan. Op de beurs heb ik mensen ontmoet die spiritueel zijn,
mensen die denken dat ze spiritueel zijn en mensen die doen alsof ze spiritueel
zijn…
Aangezien het erg rustig was… er was weinig
bezoekend publiek….had ik alle tijd om rustig te observeren en dat doe ik graag
en zorgvuldig.
Zo zag ik mensen binnenkomen die tijdens hun
bezoek zeker bij drie verschillende paragnosten aan tafel schoven. Drie maal
een andere reaktie en verhaal op
dezelfde vragen. Verwarring, bevestiging, extra vragen oproepend.
Waarom doen mensen dat ? Blijven doorgaan tot ze
eindelijk horen wat ze willen horen ? Op zoek naar antwoorden op vragen die
alleen zij kunnen geven ? Ik zag verdriet en hoop. Oprechte zucht naar kennis
en de wil daar iets mee te doen. Ook zag ik de zucht naar zelfbevestiging,
vasthouden aan eigen waarheden…
Zakelijk gezien was het geen succesdag voor mij,
maar toch vond ik het een positieve ervaring.
Een gesprek met een collega bevestigde voor mij
en waarschijnlijk ook voor haar, omdat zij die bevestiging van mij kreeg, dat
een bepaalde ervaring werkelijk is.
Een andere reden voor het positieve gevoel is dat
ik een jong mensenkind verder mag helpen op het levenspad. Alleen daarom al was
het het waard om daar te zijn.
Het negatieve gevoel dat ik overhield aan de manier waarop de organisatie
met mij meende te moeten spreken over deelname aan een volgende
beurs(manipulatief, emotioneel chanterend, dwingend) leg ik daarom graag naast
mij neer.
Het was een ervaring die ik niet gemist had
willen hebben, maar die ik niet over zal doen !