Ik heb het al vaker in mijn leven mogen ervaren en op dit moment zit ik
er weer midden in. Een tijd waarin er vertrouwen en geduld van me gevraagd
wordt…
Meestal is dat een tijd van stilte, weinig werk en toch heel druk zijn.
Voelen dat er van alles veranderd in jezelf en je beeld van de wereld om je
heen. De les die erin besloten ligt is altijd weer duidelijk en toch blijft het
moeilijk om je ego opzij te zetten en te accepteren dat het goed is zoals het
is.
Je wilt werken, dingen bereiken in het leven, mensen helpen, bijstaan
enz. enz.
Op momenten als deze kun je verschillende dingen doen. Je kunt gaan
vechten en uit alle macht proberen iets te veranderen. Je kunt ook accepteren
dat het even niet anders is en de tijd die je krijgt gebruiken om inzicht in
jezelf te vergroten zodat dat je straks als de sneltrein weer gaat lopen, kan
helpen om de juiste keuzes te maken.
Persoonlijk gebruik ik de tijd van stilte om mijn creatieve bezigheden
weer op te pakken en me te laten verbazen over de dingen die eruit komen. De
inzichten die ik ontvang als ik eindelijk weer eens de tijd neem om naar mezelf
te kijken en luisteren zijn enorm. Op deze manier wordt een stille periode een
verrijking van mijn leven. Een periode die me rust en vertrouwen geeft. Zo is
de cirkel weer rond.
Door te vertrouwen krijg ik vertrouwen. Door het
vertrouwen kan ik verder met nieuwe, andere dingen. De kennelijke stilstand is
getransformeerd tot een aanloop voor groei. Groei in acceptatie en weten. Groei
in dit leven is een mooi proces…. Als je wilt zien en aanvaarden dat je zelf de
weg bepaalt, maar niet altijd de snelheid.